"I think the most important thing
a woman can have - next to talent,
of course - is her hairdresser."

Joan Crawford
Jessica Blogt

Blog van Jessica

Dankbaar!

Een tijdje terug ging ik op stap. Een heel tof feestje, pintje hier, wijntje daar, je kent het wel. Ineens spreekt een meisje mij aan terwijl ik sta te wachten om (heel dringend) naar het toilet te gaan. "Volgens mij heb jij hetzelfde als mij?" Ik wist heel even niet waarover ze het had, maar na een kort momentje zag ik het ook. Wij zien dat, sneller dan anderen het zien en even was ik overdonderd, wat niet zo vaak gebeurd, maar zo dankbaar voor dit moment!

Helemaal 'Sotto Choc'

Gisteren rustig het weekend ingebold... Samen met 2 collega's van mijn vorige school gezellig iets gaan eten in de Sotto Choc, een supertof zaakje gelegen op het Sint-Willibrordusplein in Heusden-Zolder.  Gelukkig hadden we op voorhand gereserveerd, wat ik normaal altijd wel doe om de teleurstelling van geen plaats te hebben tegen te gaan, want het was weer een erg drukke vrijdagavond.

                                        

Home Sweet Home

Vorige keer had ik het al over het feit dat ik best wel een 'man' miste in mijn leven. Hoewel ik heel erg gelukkig ben met alles wat ik op mijn eentje al heb bereikt, zou het alleen maar mooier kunnen worden met iemand aan mijn zijde. Nu met Valentijn in aantocht hangt er in elke etalage wel een hartjesachtige versiering en voel ik stiekem toch wel een beetje teleurstelling dat ik mijn dekseltje nog steeds niet gevonden heb. En ja, ik weet het...

Op ieder potje past een deksel?

Ik ging door met mijn leven, recht vooruit! Ik maakte mijn studies af, vond werk, ging alleen wonen, kocht een huis in een supergezellige buurt! En dat deed ik allemaal alleen, dankzij de steun van mijn vrienden en familie. Er is (nog) geen man in mijn leven. Dat is nog een klein hekelpuntje.

Een wereld van verschil

Na dat niet zo leuke middelbaar, startte ik op de hogeschool en ging ik de opleiding kleuteronderwijs volgen. De eerste dag al vertelde ik in onze klas mijn verhaal en dat werd goed onthaald. Niemand maakte er een probleem van en wat was ik blij dat ik eindelijk tussen volwassenen terecht gekomen was!

Opeens had ik vriendinnen bij de vleet, dat was ik niet gewoon. Moeilijk om ineens zoveel leuke mensen om je heen te hebben, soms wist ik niet hoe ik me moest gedragen, maar beetje bij beetje bloeide ik open en kwam dat helemaal vanzelf.

Hup, naar het middelbaar!

Toen ik mijn haar verloor, zat ik in het zesde leerjaar, klaar om naar het middelbaar te gaan. Ik was een rustig kind, zo zie ik mezelf toch als ik terugkijk naar mijn kindertijd. Een braaf, rustig kind, een echt engeltje... :) Of mijn ouders daar ook zo over dachten, daar moet ik mij nog eens verder over informeren.

Eerste vriendje vs Alopecia

Eerder al een kleine wijziging in mijn plannen gedaan, dat konden jullie al volgen. Ik wilde graag mijn verhaal helemaal met jullie delen, maar door de reacties van betrokken personen die wat té negatief naar voor kwamen, heb ik besloten om een selectie te maken. En dat wil niet zeggen dat ik mijn volledige verhaal niet naar buiten zou brengen, tijd brengt raad! ;) Vertelde ik jullie al over mijn eerste vriendje en hoe hij met mijn alopecia omging?
 

Proefkonijn

Even terug naar vroeger, de tijd waarin we nog alles probeerden om mijn haar weer te doen groeien. Mijn papa ging zelfs zo ver dat hij me mee nam naar een ziekenhuis in Rome, waar ik de raad kreeg om het gewoon los te laten en gelukkig te zijn. Voor dat bezoek aan die dokter werd ik van de ene specialist naar de andere gesleurd en kreeg ik de ene behandeling na de andere.

Eerste stap naar aanvaarding

2007 was dus het jaar dat ik één van de belangrijkste personen in mijn leven moest afgeven. Het was ook het jaar dat mijn relatie met mijn eerste vriendje na bijna 4 jaar stukliep. We hebben er samen mooie jaren van gemaakt, maar we kwamen op een punt dat we beiden een andere richting uit moesten, vooral omdat hij me niet trouw was gebleven. Dat was voor mij heel ingrijpend. De eerste man waar ik mezelf bij durfde zijn, mezelf durfde tonen...die stelde me heel erg teleur.

Een brief...

Eerst vond je hier een deel van mijn verhaal, mijn waarheid. Nu kreeg ik hier enkele negatieve reacties op van de betrokken personen en heb ik besloten om deze post te verwijderen, hoewel ze nog steeds in mijn bezit is en deel zal blijven uitmaken van mijn verhaal. Altijd...

Pagina's